مقدمه: هورمون های گنادوتروپین (FSH, LH) تنظیم کنندگان اصلی چرخه های قاعدگی در خانم ها هستند که طی آن تخمک گذاری انجام می شود. زنان نابارور با سطح هورمون FSH بالا پاسخ دهی ضعیفی به تخمک گذاری در سیکل های کمک باروری ART (Assisted Reproductive Technology) دارند و نتیجه خوبی از درمان نمی گیرند.هدف: این مطالعه به منظور بررسی تاثیر میزان هورمون های گنادوتروپین روز سوم سیکل ماهانه بر روی تعداد و کیفیت اووسیت های (تخمک های) بارور طی سیکل درمانی ART انجام شد. به این ترتیب می توان با توجه به میزان هورمون های FSH و LH روز سوم سیکل قاعدگی، پیش بینی بهتری از وضعیت پاسخ دهی بیماران به این روش درمانی داشته باشیم.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی - تحلیلی - تجربی، بر روی 59 زن نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری نوین و متقاضی درمان با ART، طی سال های 88-1387 انجام گرفت. سطح هورمون های FSH و LH روز سوم سیکل با روش RIA اندازه گیری شد و تاثیر مقدار آن ها بر روی تعداد و کیفیت اووسیت و نیز بارداری مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس مطالعات پیشین مقدار هورمون LH در سه گروه و FSH در چهار گروه طبقه بندی شدند. اطلاعات به کمک نرم افزار SPSS ویرایش 16 مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: میانگین میزان هورمون FSH در روز سوم قاعدگی (7.8±9.01) و میانگین میزان هورمون LH در این روز (7.27±7.56) و میانگین تعداد اووسیت ها پس از درمان (7.88 ±10.29)، به دست آمد. بین میزان FSH با بارداری، میزان FSH با تعداد تخمک، میزان FSH با تعداد تخمک متافاز II، میزان FSH با تعداد اووسیت بارور و اووسیت با کیفیت A رابطه معنی داری وجود داشت. بین LH با بارداری و هم چنین تعداد و کیفیت اووسیت ها رابطه معنی دار پیدا نشد.نتیجه گیری: در این مطالعه با افزایش سطح هورمون FSH تعداد و کیفیت اووسیت، اووسیت بارور و نیز حاملگی افزایش می یابد و بیشترین تاثیر مثبت در FSH =10-15miu/ml است. با افزایش سطح هورمون LH نیز تاثیر مثبت آن روی تعداد و کیفیت اووسیت بیشتر می شود و در سطح هورمونی 8≤LH، بیشترین تاثیر مشاهده می شود، به عبارتی در این سطح بیشترین میزان تخمک بارور با کیفیت های نوع A و B و کمترین میزان کیفیت نوع C دیده می شود. می توان گفت میزان FSH و LH روز سوم سیکل قاعدگی می تواند به پیش گویی نتیجه ART کمک شایانی بنماید.

سابقه و هدف: هورمون های جنسی با افزایش فعالیت استئوبلاستی در رشد، تغییر و هوموستاز استخوانها نقش داشته، بر رشد طولی استخوان و بسته شدن صفحات رشدی اثر دارند. چون تاکنون اثرات آنان بر رشد کرانیوفشیال به درستی بررسی نشده، تحقیق حاضر با هدف تعیین اثر فقدان هورمون های جنسی بر تغییرات ابعادی کرانیوفشیال در Ratها صورت پذیرفت.مواد و روشها: در این تحقیق تجربی Wistar Rats 50 سی روزه، 25 آلبینو نر و 25 آلبینو ماده، انتخاب شدند. Rat های نر و ماده هر کدام به طور اتفاقی به دو گروه آزمایش (n=15) و کنترل (n=10) تقسیم شدند. بعد از بیهوشی صفاقی  Ratها، هر دو بیضه و هر دو تخمدان در Rat های گروه آزمایش خارج شدند. Rat های گروه کنترل نیز تحت جراحی ساختگی قرار گرفتند. وزن و قد همه Rat ها به صورت ماهانه اندازه گیری و ثبت شد. پس از شش ماه Rat ها کشته شده و متغیرهای سفالومتریک جمجمه و صورت آنها و طول استخوان تیبیا به وسیله کولیس دیجیتال 0.01 میلی متری و هورمون های استرادیول، پروژسترون و تستوسترون به روش الایزا اندازه گیری شدند. از آزمون های ANOVA یک سویه، مقایسه های متعدد Tukey و t برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: به دنبال کاهش معنی دار میزان تستوسرون در گروه نر آزمایش برخی ازمتغیرها نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان دادند، شامل قد و وزن، طول مندیبل، طول، عرض و ارتفاع Medface، عرض کالواریا، عرض قوس ماگزیلا، طول پره ماگزیلا، ارتفاع استخوان بینی، عرض Facial و طول استخوان Basisphenoid و استخوان Tibia. ساختارهایی که رشد غضروفی داشتند بیشتر از ساختارهایی که رشد Sutural داشتند، تحت تاثیر قرار گرفتند. با وجود اختلاف معنی دار در سطح پروژسترون، بجز وزن انتهایی، اختلاف آماری معنی داری در هیچ یک از متغیرها بین دو گروه ماده کنترل و آزمایش یافت نشد.نتیجه گیری: کمبود ترشح هورمون های جنسی در دوره رشد، از رشد کرانیوفشیال جلوگیری کرده، باعث تکامل ناقص و ناکافی کرانیوفشیال می شود. در نتیجه سبب ایجاد مال اکلوژن و Discrepancy در فکین و صورت می گردد.